KALİTE İNSAN İLE BAŞLAR, İNSAN İLE BİTER...

Kaliteli üretim için, kaliteli 

insan istihdam ediyorsun, 

kaliteli insanı, son derece kötü çalışma 

şartları altında çalıştırıyorsun. 

Kaliteli insan mutsuz..tatminsiz...Ortaya 

çıkan sonuç ise belli; kalitesiz üretim!

Kaliteli hizmet için, kaliteli personel seçiyorsun. Kaliteli 

personeli; alnının terini karşılamaya dahi yetmeyecek bir 

ücretle çalıştırıyorsun. Uzun mesailer de cabası! Sonuç; 

Kalitesiz hizmet...

Kaliteli, güvenilir marka olmak için, kaliteli personel 

çalıştırıyorsun. Kaliteli personeli, başardığı kaliteli ve 

mükemmel işler sebebi ile asla taktir etmiyorsun. Kaliteli 

personelin, kalitenin arttırılmasına yönelik üretmiş olduğu 

fikirleri asla dikkate almıyorsun. Kaliteli personeli giderek 

sessizleştiriyorsun... Sonuç; kalitesiz yönetim!

Kalite için para harcıyor, kaliteni ellerin ile yok ediyorsun... 

Kalitenin önce İNSAN ile başladığını unutuyorsun. 

Asla sarsılmaz sanılan ekonomi devlerinin, yalnızca bir 

personelin ''BOŞVERMİŞLİĞİ'' sebebiyle itibarını 

kaybedebildiği bir düzeneğin çarklarından birisin. Bu 

nedenle hatırlatmak isterim; çarkları döndüren en önemli 

güç; senin düşündüğün gibi ''para'' değil, ''İNSAN''ın taa 

kendisi...

Şaşı Gözlü Gülle Atıcısı Teorisi

                Şaşı Gözlü Gülle Atıcılarına Dikkat!!

   Bu başlık size de enteresan gelmedi mi? Eğer cevabınız evet ise bir de ne ile ilgili olduğunu duyana kadar bekleyin...  Bu aralar dikkatimi çeken isimlerden biri de Jim Collins. Collins, Amerikalı bir yönetim danışmanı. Aynı zamanda, okuyup fazlası ile etkilendiğim GOOD TO GREAT isimli kitabın yazarı. İtiraf etmeliyim ki bu kiitabı elime ilk aldığımda çok cazip bir kitap olarak algılamamış olsamda, kapağını açıp ; ''İYİ, MÜKEMMELİN DÜŞMANIDIR''  cümlesini okumamla birlikte tüm ön yargılarımdan kurtularak kitabı okumaya karar verdim. Kitapta, iyi olmakla yetinen şirketlerin nasıl mükemmel şirketlere dönüştürüleceğine dair yol haritaları bulunuyor. Tabi ki bunun pek çok kompleks yolu mevcut fakat bir IK'cı olarak benim dikaktimi en çok; personeller ile ilgili kısımlar çekti. Özellikle de başlığımda da yer verdiğim ŞAŞI GÖZLÜ GÜLLE ATICISI teorisi! Collins söz konusu teori ile şirket sahiplerine, krizlerin yalnızca mali, ürünsel ya da sosyal medya odaklı ortaya çıkmadığını, tek bir personelin bile koskoca şirketleri, bir itibar krizine sürükleyebileceğini hatırlatıyor ve işinde mutlu olmayan, kurum kültürünü içselleştirememiş personelleri şaşı gözlü gülle atıcılarına benzeterek, okurken yüzümde kocaman bir gülümseme oluşturan şu cümleyi kuruyor '' Bu tip personeller şaşı gözlü gülle atıcıları gibidir... ara sıra, şans eseri size kupa kazandırabilir fakat her zaman seyircileri diken üzerinde oturtur!'' HARİKA... Şirketlerin neden her bir personelini dikkate alması gerektiği sanırım daha güzel ifade edilemezdi.

   Şimdi size sormak istediğim bir sorum var...

seyirciler arasında oturup olanı biteni diken üzerinde mi izliyorsunuz? Yarış başlamadan önce önlem almaya mı çalışıyorsunuz? Yoksa; Şaşı Gözlü Gülle atıcılardan biri siz olabilir misiniz??

İyi olmakla yetinmiyor, mükemmel olmalıyım diyorsanız, bu soruların cevaplarını ivedi bir şekilde kendinize vermelisiniz. Daha da önemlisi, verdiğiniz cevabın doğruluğundan emin ve tatmin olmalısınız. Unutmayın, zamanla yarışıyorsunuz. Bol Şans.